[ the digitizer ]*

i am therefore i blog.

A Bridge That Broke Its Promise

with 20 comments

Bridge of Promise by bobit (goaguila)

Typhoon Santi (Mirinae) washed away a four-decade-old, 20-ton-capacity steel Bridge of Promise at 7:30 a.m. today, when the Signal #3 typhoon was leaving Batangas City.  A family in their white Honda Civic car was crossing the bridge on their way to Manila when it actually collapsed and plunged into the murky Calumpang river. One of the three passengers, Malou Soriano, 39, a Provincial health worker, was rescued almost an hour later a few hundred meters downstream after people saw her hanging to a tree and was rushed to Saint Patrick’s Hospital in downtown Batangas City. As of this writing, search and rescue is still on-going for her husband, Romulo, 40, and her son, Nicolo, 3.

When I went to the site, the trusses appear to be intact hinting at the questionable structural integrity of the weakened bridge piers in the middle of the span which witnesses saw were the first to succumb to the raging water.  One driver told me that he felt the “weird shaking” of the weakened bridge yesterday before the storm’s onslaught prompting him to drive faster across the bridge for fear it would “give in”. I saw a Coast Guard rubber boat plying the river once downstream and twice upstream when I was there for  about an hour. No frogmen/divers in sight, neither were there any frantic rescuers. Only curious onlookers, mostly with their camphones, a guy with “Official Photographer” emblazoned on his shirt, and other rubbernecks. Talks were aplenty about premonitions, hindsights, and how corrupt politicians and disasters don’t go together. I asked if anyone saw the Mayor (Eddie Dimacuha). None in the crowd could answer me. “How long do you think they (the government) could rebuild this?” I asked a couple of guys next to me. “If not for Shell (which uses this bridge to transport their crude and refined oil), this bridge would not have been built,” the guy in white shirt retorted.  I disagreed. It’s election time, duh.

We are a nation of resilient people. But the worst disaster that we have yet to recover from is corruption. We didn’t need Ondoy, Pepeng and Santi to know this. I pray for Malou’s recovery and Romulo’s and Nicolo’s rescue. I pray for our enlightenment.

P.S. I searched online in vain to validate the details on the bridge and what not. I am an amateur blogger so the facts on the bridge are not fully vetted, except for the details of the disaster and the family which are in the news. [d]*

Advertisements

Written by nealm

31 October 2009 at 10:05 AM

20 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. […] See more here: SANTI AIN'T NO SAINT « [ the digitizer ]* […]

  2. My heart goes for this family. I hope that her husband and kid will be found. Keep us updated regarding this situation.

    Soraya

    31 October 2009 at 8:21 PM

    • it is a heart-breaking story, especially that rescue operations were postponed, and thus turning into a recovery operation, to Sunday morning due to strong currents.

      the digitizer

      31 October 2009 at 10:11 PM

      • hindi na siguro nakalabas yung mag-ama sa kanilang kotse, buti nakalabas yung mother at nakalutang sya.

        hmm makapunta nga mamaya dun habang andun ang rescue, malamang andun lang sa vicinity yung kotse nila. kung hindi nadaganan ng tulay, medyo madali lang nila maiahon mamaya.

        taga Tingga Labac

        31 October 2009 at 11:07 PM

      • the current was too strong for rescue/recovery operations so they will try to do it today, Sunday morning.

        the digitizer

        31 October 2009 at 11:31 PM

      • nakalabas na ang mag-anak and they were hanging to some floating banana stalk and some trees, according to witnesses and even some reports. dahil daw sa lakas ng agos, natangay si nicolo kaya hinabol siya ni romulo. we shall never know the exact details until we get it straight from malou.

        the digitizer

        3 November 2009 at 11:58 AM

  3. nabigay na rin siguro gawa nung dinadaanan lagi ng mga naglalakihang tangker ng shell

    taga Tingga Labac

    31 October 2009 at 9:58 PM

    • maaari o sadyang humina ang mga poste dahil sa di inaasahang pagbabago ng agos ng ilog.

      the digitizer

      31 October 2009 at 10:18 PM

  4. is there any routine (annually/6 monthly/quarterly) inspection being done on this bridge? this could have prevented this incident!

    big BOSS

    1 November 2009 at 1:33 AM

    • one resident in the area told me that he saw divers inspecting the bridge piers last year and they found it to be “weak” (meaning the water was eroding the piers’ foundation). and that since it’s a national infrastructure, the local government couldn’t do something about it and had to wait for them to act on it. i know, i know. we never learn until precious innocent lives are taken. i’m sure the family has legal recourse if this is true indeed.

      the digitizer

      1 November 2009 at 6:36 AM

    • i have heard 2 stories. but they’re purely anecdotal. i am thinking of finding out for myself from the city/provincial DPWH. i shall post my findings if ever.

      the digitizer

      3 November 2009 at 11:56 AM

  5. Bridge of Promise – Calumpang River?

    Saan nga ba nagsimula ang pangalan ng tulay na ito? Kung walang aksidente na ganito, hindi ko sana malalaman na ang pangalan pala ng tulay na ito ay Bridge of PROMISE…! Na sa aking pagkakaalam ito ay Calumpang Bridge or Calumpang River kung tawagin…. na ngayon nga ay sinira ni SANTI at syang naging dahilan ng isang trahedya sa Soriano Family.

    Ang pagkakaalam ko lang at ayon na rin sa mga kwentuhan na aking narinig sa matatandang Batanguenos’, na halos taon – taon ay mayroong namamatay sa nasabing lugar…… Hindi kaya ito ang ibig sabihin ng Bridge of Promise? Na ang lugar na ito ay ipinangakong mag-aalay ng buhay sa bawat taon na daraan? Marahil ay ito rin ang pakahulugan ng bawat isang Batangueno na doon ay malapit na naninirahan.

    For every problem, there is a solution. For every question there is an answer! Sa madaling salita ang lahat po ng bagay dito sa ating mundong ginagalawan ay mayroong katapat, mayroong dahilan at ang bawat isa ay may patutunguhan. And we know that God has a reason for this…… It really hurts for Soriano’s family, relatives and friends, as well as to all Batanguenos. But we have to accept the truth that Nicolas is already in GOD’s care. And we hope and pray na makita na rin si Mr. Romulo Soriano… Thankful pa rin ang Soriano’s Family especially Malou’s family, for keeping her alive…. I know for sure there is a reason why GOD keeps her alive……. continue her service to other people na noon ay ginagawa na nya bilang isang provincial health worker at gagawin pa sana noong panahon na mangyari ang trahedya….

    Isang patunay lang na ito’y isang bagong buhay, isang pagong pag-asa para kay Malou. Kinuha man sa kanya ng Panginoon ang ang kanyang mahal na asawa at anak, binigyan naman sya ng isang panibagong buhay at pag-asa……

    Para sa iyo Malou, sanay maluwalhati mong tanggapin ang ganitong trahedya sa iyong pamilya…. I wish you more strength in faith, at mabilis na paggaling.

    Para po sa mga namumuno ng Bayan ng Batangas City, umaasa po kami sa madaling solusyon at pagkaayos ng Bridge of Promise…… Hindi namin kailangan ang inyong mga pangako na kalimitan ay napapako… Huwag po sana nating gamitin ang pagkakataong na kagaya nito na malapit na ang eleksyon para lang tugunan ang mga kahilingan ng mga Batangueno, bagkus ay kumilos po sana kayo ayon sa inyong tungkulin at bigyang katotohanan ang mga gawaing nakaatas sa inyo bilang isang mamamayang Pilipino, bilang isang pinuno at higit sa lahat bilang isang Ama ng mga Batanguenos.

    catchme

    3 November 2009 at 3:42 AM

    • well-said. i can’t agree with you more. narinig ko rin mismo sa mga nakatira doon na ganun nga taun-taon. that is something worth investigating and writing about. saka na pag may time. 🙂

      the digitizer

      3 November 2009 at 11:49 AM

    • Ang Trahedya ng Tulay ng Pangako…

      At last, the missing body of Nicolo and Mr. Romulo Soriano (father & son) were found…

      Sobrang lungkot man ang pagkakahiwalay nilang buong pamilya, at sobrang sakit ng naramdaman ni Malou sa nangyaring trahedya sa kanyang buhay, alam kung sa pagkakataong ito at maiibsan na ang pighati at lungkot na namayani sa kanyang puso at isipan sa pagkakatagpo ng mga katawang lupa ng kanyang mga mahal sa buhay.

      Saglit mang nagkahiwalay silang mag-ama, at hindi man sa parehong lugar natagpuan ang kanilang mga katawang lupa ang mahalaga ngayon sila’y muling magkasama na upang bantayan ang kanyang asawang si Malou at pinakamamahal na ina.

      Naiwan mang mag-isa ngayon si Malou, alam kong sa mga pagkakataong ito’y mahirap pa ring tangagapin ang katotohanan. Noong mga araw na hindi pa nakikita ang kanyang asawa at anak, masakit man pero andoon pa rin ang pag-asang buhay pa sila, at ngayong natagpuan na sila alam kong mas masakit ang makitang sila’y parehong wala ng buhay.

      It will take years, for Malou to recover from her grief….. Alam kong mahirap tanggapin, pero ito ang katotohanan. Sa masakit na paraan man ang inyong pagkakahiwa-hiwalay, alam kong ito’y iyong malalampasan.

      ……..Salamat sa Panginoon at may naanod na puno ng saging nagsilbing Bangka ng iyong Buhay….

      Para kay Malou……

      Kung gaanong kahigpit ang kapit mo sa katawan ng saging, sa pagnanasang masagip mo ang iyong sarili, Nawa’y ganoon ding kahigpit ang iyong pananalig sa Poong Maykapal…

      Upang sa bawat araw na daraan sa iyong buhay na hindi mo na kasama ang iyong pamilya ay patuloy pa rin sa pag-ikot ng iyong mundo…

      Upang sa bawat pagsikat ng araw ay kasing liwanag ng umaga ang mababanaag sa iyong mukha…

      KUNG GAANO KASIDHI ANG IYONG PAGNANASANG MASAGIP ANG SARILING BUHAY, NAWA’Y GANOON DING KASIDHI ANG IYONG PAGNANASA NA IPAGPATULOY PANG MULI ANG IYONG BUHAY AYON SA IYONG NASIMULAN AT SA KAGUSTUHAN NG MAYKAPAL…

      Catchme

      4 November 2009 at 3:05 AM

  6. “Aling tulay ba yun? yung bago? o yung luma? Kasi naman lahat ng malalaking trak doon dumadaan. Tapos hindi naman ata naiinspection!”

    “Panong naputol ang tulay ay okay naman daw ang integrity ng tulay bago dumating ang bagyong SANTI?”

    “Hindi sana nangyari ito sa kanila kung hindi sila nag-overtake sa jeep!”

    “Ang swerte ng jeep kasi hindi sila ang nauna…. Mas marami nga naman ang sakay sa jeep.”

    “Ay nahulog ang kotse…… Preno kayo, preno kayo…..”

    “Dapat kasi mayroong inspection para handa sa anumang bagyo.”

    “It could have been prevented kung ginawa nila ang kanilang trabaho.”

    “Kung binigyang pansin sana nila ang kahinaan ang tulay. Hindi sana nangyari ito!”

    “Nagtext si Father Boy, ipagpray natin yung family. Kamag-anak ata ni Father Boy yung family ng lalaki.”

    “Kilala mo ba si Mr. Romulo sa Batangas High? Yung teacher sa BNHS na matangkad? Oo naging teacher ko yun. Anak pala nya si Malou. Kawawa naman ang family nila”

    Samo’t saring reaksyon, iba’t – ibang konklusyon….. iba’t – ibang kwento mula sa magkakaibang bibig at iba’t – ibang tao, at iisang damdamin ng mga Batangueno.
    Pero iisa ang patutunguhan ng bawat kuwento, ng bawat reaksyon, ng iisang damdamin…. SINONG DAPAT SISIHIN, SINONG RESPONSABLE? SINONG MAY PAGKUKULANG?

    Isang Paalala lang mga Kababayan, Huwag nating kwestyunin ang kagustuhan ng KALIKASAN. Bagkus ay patuloy tayong kumapit sa kanya lalo na sa ganitong sitwasyon at panahon ng trahedya sa ating buhay.

    Catchme

    3 November 2009 at 4:23 AM

    • may punto ka and i really appreciate it. i hope malou, if she finds it helpful and appropriate, will let everybody know what really happened. for now, i think she deserves to go through her grief and find healing in whatever means that will work for her. i will leave the politics to the politicians and the rumors to the rumor-mongers. there are lessons to be learned from this tragedy and all the other challenges that have been harrowing us. he that hath ears, let him hear; he that hath eyes, let them see.

      the digitizer

      3 November 2009 at 12:09 PM

  7. ang trapik kanina (tuesday) grabe, di namalaman kung saan iri-route mga sasakyan.

    di pa pasukan ang mga college ha.

    buti sa taysan na mga tangker.

    balita pa, aabutin pa daw ng isang taon mahigit bago magawa yung tulay. baka umpisahan na daw pagka-eleksyun.

    kaya pag ala din lang mahalagang bilhin sa sm, sa baymall na lang kami.

    @catchme, balita namin meron daw naunang pampasaherong jeep at malaking truck dun sa nahulog na kotse. buti na lang daw at hindi sila inabutan.

    SheilaMae

    3 November 2009 at 1:24 PM

    • i got some footage of the traffic snarl. i am still collating few more details bago ako mag-post on the aftermath of this disaster.

      the digitizer

      3 November 2009 at 1:31 PM

  8. Traffic pa rin kaya??? Mahirap din ang nakaupo lang…..

    Uwian na naman sa Saturday and hopefully nagawan na ng paraan ang route ng mga vehicles. Pwede naman sigurong hindi na muna dumaan sa plaza at simbahan ang byaheng Alangilan, Balagtas at Bauan para hindi na sila nakakadagdag pa sa traffic. Sa byaheng Libjo, Gulod, Bilogo, at iba pang byaheng dati ay sa bridge of promise dumaraan ay halos marami na at naging sanhi ng sobrang traffic. Yung one way sana ay gawin munang two way pansamantala para hindi magsiksikan ang mga public utility vehicles at private vehicles sa plaza at simbahan…….Mag-isip naman sana tayo ng paraan.

    PARA SA MGA NAKAUPO!!!
    Nawa’y maglaan naman kayo ng panahon upang makapag-isip para sa ikagiginhawa ng trapiko at ikagiginhawa ng pakiramdam ng lahat ng mga Batanguenos.

    Sa inyong mga nakaupo, subukan nyo namang tumayo para makita at masaksihan naman ninyo ang mga problemang dinadaing ng mga taong nasasakupan ninyo.

    At sa inyong pagkakaupo, nawa’y hindi lamang pansariling kapakinabangan ang inyong pinagkaka-abalahan, lalo’t higit ngayong nalalapit na ang 2010 Election.

    Hindi baga’t walang pagbabago ang mga pangyayaring tulad nito noong mga nagdaang panahon. Kasi sila parin ang mga NAKAUPO at pilit na UMUUPO.

    SA MGA KABABAYAN KONG BATANGUENO, BAKIT DI NATING SUBUKAN AT MAGBAKASALI TAYONG MAGPALIT NG UPUAN, UPANG MABIGYAN NG PAGKAKATAONG IBA NAMAN ANG MAUUPO AT MANINILBIHAN……

    MALAY NATIN, SA BAGONG MAUUPO AY DITO PALA TAYO MAGKAKAROON NG PAGKAKATAONG MABAGO ANG PALAD NG BAWAT MAMAMAYANG BATANGUENO……MALAY MO? MALAY NATIN? HINDI NATIN MALALAMAN KUNG HINDI NATIN SUSUBUKAN….

    Catchme

    6 November 2009 at 1:43 AM

  9. Last Saturday nung umuwi ako sa Batangas, wala akong masakyan na byaheng Libjo. I thought merong welga ang mga drivers. Akalain ko bang sobrang trafik pa rin. Napansin ko rin na di na dumadaan sa plaza ang mga byaheng Bauan at Alangilan. Pero ganun pa rin talaga katrafik. Sa may plaza na ako nag-abang na masasakyan. Halos isang oras na rin ang nakalipas nang makasakay ako…. bandang alas 1:30 ng hapon na yun. Mainit ang panahon, isa pang nakakapagtaka bakit sa halip na kumanan papuntang Libjo ang jeep, kumaliwa pa papuntang SM…..

    Sa tapat ng SM kami inabot ng syam-syam. Lalong uminit ang pakiramdam…kasabay ng lalong pagtindi ng init ng panahon….Ang tagal, nakakainip… SOBRA… Halos uminit na ang ulo ng mga pasahero sa inis…. Ang halos 3 – 4 na minuto na lang papuntang Libjo inabot halos ng kalahating oras sa tagal ng trafic sa SM. Kung bakit kasi kailangan pang umikot sa SM. Pwede namang hindi……ANO BA YAN!!!…. OVERFLOWING!!!!!

    Catchme

    16 November 2009 at 5:33 AM


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: